Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/3484 K.2020/5868

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararı bir kısım davacılar vekili tarafından istinaf edilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26.Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, yasal süresi içerisinde muhtıra yerine getirilmediğinden temyiz talebinin reddine dair verilen 03/05/2019 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı ... vekilince istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 30.06.2012 tarihinde, müvekkillerinin desteği yaya ... , davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın çarpması neticesinde vefat ettiğini belirterek belirsiz alacak davası olarak 2.500,00 TL maddi tazminat ile davacı eş ... ve çocuk ... için 100.000,00'er TL, baba ... ve anne ... için

75.0000,00'er TL, kardeşleri ... ve ... 50.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; maddi tazminat davasının açılmamış sayılmasına; davalı ...Ş aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı eş ... için 5.000,00 TL, çocuk ... için 5.000,00 TL, baba ... için 4.000,00 TL, anne ... için 4.000,00 TL, kardeşlerden ... için 3.000,00 TL ve ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın 30/06/2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davacılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince; davacılar ... ve ... hakkında verilen karara ilişkin olarak yapılan istinaf başvurusunun reddine; davacılar ... ve ... hakkında verilen karara ilişkin İstinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, maddi tazminat davasının açılmamış sayılmasına; davalı ...Ş aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine;

davalı ...'ye açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı eş ... için 5.000,00 TL, çocuk ... için 5.000,00 TL, baba ... için 8.000,00 TL, anne ... için 8.000,00 TL, kardeşlerden ... için 3.000,00 TL ve ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın 30/06/2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, yasal süresi içerisinde muhtıra yerine getirilmediğinden temyiz talebinin reddine dair verilen 03/05/2019 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı ... vekili tarafından istenilmiştir.

1-Bölge Adliye Mahkemesince, 03.05.2019 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin nispi harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıra yerine getirilmediğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ancak, davalı ... vekili ilk derece mahkemesince verilen karara karşı istinaf kanun yoluna

başvurmamış kararı kabul etmiştir. İstinaf yolunda yalnızca davacılardan ... ve ... lehine takdir olunan manevi tazminat miktarları yükseltilerek karar verilmiş olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin yalnızca bu davalılar lehine hükmedilen manevi tazminatlara ilişkin olması karşısında davalı vekilince temyiz talebi sırasında yatırılmış bulunan temyiz harcı doğru olup eksik değildir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin, temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılarak davalı vekilinin temyiz incelemesine geçilmesine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Davacı anne Meliha ve baba Turan lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları itibariyle temyiz eden davalı ... bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.