Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/3913 K.2020/6961

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin yolcusu olduğu motorsikletin tam kusurlu olarak yaptığı iki taraflı trafik kazası sonucu küçük müvekkilinin sakat kaldığını, tedavisinin devam ettiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla vücut fonksiyon kaybı-kazanma gücü kaybı (sakatlık) için 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle sürekli işgöremezlik tazminatı talebini her iki aracın da zorunlu trafik sigortası bulunmadığından bahisle 71.045,13 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan delillere göre; ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davaya konu kaza nedeniyle yaralanmasından dolayı sürekli iş göremezlik zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacının maluliyetinin tespiti için adli tıp uzmanı tarafından düzenelenen 08/03/2013 tarihli raporda, kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma

Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre %19 sürekli maluliyetinin, iyileşmesinin ise 9 aya kadar uzayabileceği belirlenerek hükme esas alınmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 71.045,13 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, davacının kaza tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi yönündeki isteminin reddine karar verilmiş ve bu kararın temyiz edilmesi üzerine, Daire'ce “...

Mahkemece, gerekçe kısmında; "...14.096,50 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacı verilmesi, davalının dava açılmakla temerrüde düşürüldüğü anlaşıldığından, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesinin gerektiği..." belirtildiği halde, hüküm fıkrasında ve kısa kararda "Açılan davanın kabulü ile 71.045,13 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, davacının kaza tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi yönündeki isteminin reddine" karar verilmiştir.

Hükmün gerekçesi ile kısa karar uyumlu olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.04.1992 gün, 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması....” gerektiği gerekçesi ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamından sonra, dosyada bulunan maluliyet raporunun hüküm vermeye elverişli olmadığı gerekçe gösterilerek maluliyet tespiti için 6’lı heyete sevkine karar verilerek masraflar için davacıya 2 haftalık kesin süre verilmiş, süresi içerisinde masraflar yatırılmadığından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Mahkemece dosya içerisinde bulunan 08/03/2013 tarihli maluliyet raporu kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğe göre usulüne uygun olarak düzenlenmiş olup hükme esas alınması gerekirken hangi nedenle hükme esas alınamıyacağı karar yerinde tartışılmadan süresi içerisinde masraflar yatırılmadığından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.