Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/3992 K.2021/446

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından yapılan tavzih isteminin kısmen kabulüne ilişkin verilen 18/04/2019 tarihli ek karar, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 18.10.2011 tarihinde, davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların annesi yaya ...'ya çarptığını, 5-6 ay yoğun bakımda kalan ...'nın, çevresindekileri tanıyamadığı, konuşamadığı, bakıma muhtaç hale geldiği ve sağlık hizmetlerinin verildiği bir bakımevine yerleştirildiği, 14.11.2012 tarihinde kazada oluşan yaralanma nedeni ile vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 3.000,00 TL. maddi, her bir davacı için 20.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan (sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu) kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 3.793,40 TL olarak talebini ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi davaya cevap vermemiş, diğer davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.793,40 TL bakım giderinden kaynaklanan maddi tazminatın davalılardan (davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı ve dava tarihi olan 27/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile sorumlu olmak üzere) kaza tarihi olan 18/10/2011

tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, her bir davacı için 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, dair verilen karar davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiş, anılan karar Dairemizin 24/12/2018 tarih 2016/3087 Esas 2018/12658 Karar sayılı ilamı ile onanmış, anılan karar 19/03/2019 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacılar vekili, kesinleşen mahkeme kararında davacılardan ...’nun vekili sıfatıyla dilekçe verip davayı takip etmesine rağmen, gerekçeli karar evrakında ... vekili olarak belirtilmediğini, bu nedenle gerekçeli karar evrakının tavzihi ile tarafımın davacı ... vekili olarak karara eklenmesi gerektiğinden, ayrıca anılan gerekçeli karar evrakının son sayfasında yer alan hüküm kısmının 6 numaralı bendinde,

“davalı taraf kendisini vekille temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince manevi tazminat yönünden davanın ret edilen kısmına göre her bir davacı için ayrı ayrı 1.500,00 TL olmak üzere 6.000,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine” ifadesine yer verildiğini, ancak manevi tazminat talebinin reddedilen kısımlarına yönelik olarak takdir edilen vekalet ücretinin, yalnızca manevi tazminat talebinin yöneltildiği... ve ... lehine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle kararın tashihini istemiştir.

Mahkemece 18/04/2019 tarihli ek karar ile davacı vekilinin tavzih dilekçesi ve dosya kapsamına göre; davacılar vekilinin davacılardan ...’nun vekili olarak ilama eklenmesi talebinin yerinde görülmekle kabulüne, hüküm kısmının 6 numaralı bendinde, “Davalılar lehine hükmedilen 6.000,00 TL vekalet ücretinin, davacılardan alınarak davalılardan... ve ...’ya verilmesi" talebinin dosyanın Yargıtay 17. HD. 2016/387 esas,

2018/12658 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği ve kararın 19/03/2019 tarihi itibari ile kesinleştiği gözetilerek tavzih ile taraflara hak ve yükümlülük yükleyecek şekilde bir düzenleme yapılamayacağı gerekçesiyle davacılar vekili tarafından hüküm kısmının 6 numaralı bendinde davalılar lehine hükmedilen 6.000,00 TL vekalet ücretinin, davacılardan alınarak davalılardan... ve ...’ya verilmesi yönünde hükmün tavzihi talebinin

reddine karar verilmiş; ek karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.