Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/4103 K.2020/7038

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, taraflar arasındaki sulhün onaylanmasına ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların eşi/ babası ... 'e çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 11.000,00 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle toplam taleplerini 250.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı ... için 125.712,90 TL, ... için 43.773,54 TL, ... için 30.351,05 TL, ... için 18.425,08 TL, ... için 18.425,08 TL, ... için 9.360,01 TL, ... için 3.952,32 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 24.09.2018 tarih, 2015/14770 Esas ve 2018/8107 Karar sayılı ilamı ile; "davacılar vekili tarafından hükümden sonra dosyaya sunulan

24.11.2014 tarihli beyan dilekçesinde, tarafların sulh olduğu ve davaya konu alacağın davalı ... şirketi tarafından ödendiğinin bildirildiği; 24.11.2014 tarihli beyan dilekçesindeki sulh ve ödemenin mahkemece değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; taraf vekilleri arasında imzalanan belgenin sulh protokolü niteliğinde olduğu, sulhün davayı sona erdirdiği gerekçesiyle, taraflar arasındaki 12.09.2014 tarihli sulhün onaylanmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davaya konu edilen tazminatların hesaplandığı 21.04.2014 tarihli rapor esas alınarak, davacılar lehine toplam 250.000,00 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; ilk hükümden sonra (dosya temyiz aşamasındayken) taraflar haricen anlaşmış ve davalı sigortacı tarafından davacılara tazminat ödemesi yapılmış; bu anlaşma ve ödemenin değerlendirilmesi için mahkeme ilk kararı bozulmuştur.

Mahkemenin ilk hükmünde davacılar için 250.000,00 TL. tazminata karar verildiği halde, tazminat asıl alacağı ve fer'ileri için davalı tarafından 131.850,00 TL. ödenmesi karşılığında davalının ibra edildiği, taraf vekillerinin beyanlarından anlaşılmaktadır. Daha yüksek tazminat alacağı olduğu halde, daha düşük bedel üzerinden anlaşma yoluyla alacağını tahsil edip davalıyı ibra eden davacı yan, artan bölüm için talebinden zımnen vazgeçmiştir. Bu itibarla; yargılamanın devamı sırasında ve alacak miktarı belli olduktan sonra, daha düşük bedelin ödenmesi üzerine davalının tamamen ibra edildiği gözetilerek, davaya konu tazminatlar yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği açıktır.

Bu durumda mahkemece; alacak miktarının belli olmasından sonra, davacı yanın, yapılan ödeme üzerine davalıyı tamamen ibra ettiği; davacıların, davanın açıldığı tarih itibariyle dava açmakta haklı oldukları, yargılamanın devamı sırasındaki ödeme nedeniyle davanın konusuz kaldığı hususları göz önünden bulundurularak, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilip, alacağın fer'ileri bakımından ise, HMK'nun 331/1. maddesindeki düzenleme ile 12.09.2014 tarihli sulh ve ibra belgesi içeriği (alacağın fer'ileri bakımından) gereği hüküm tesis edilmesi gerekirken; sulhün onaylanmasına karar verilip, davacıların bakiye karar harcından sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.