Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/4141 K.2019/12410

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalılar ... mirasçıları, davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin davalı borçlu ... İnş. Malz. Tur. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında takip yapıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun, arsa sahipleri davalılar ..., ... ve ... arasında 11.10.2001 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, müteahhit sıfatı ile aldığı sözleşmeyi 08.04.2004 tarihinde fesh ettiğini, arsa sahiplerinin bu kez davalılar ..., ... ve ... ile sözleşme yaptıklarını, sözleşmenin ve feshin muvazaalı olduğunu belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin, davacıların davayı açmakta hukuki yararları olmadığından davanın reddine ilişkin kararı, Dairemizin 24.01.2008 tarih 2007/4000 Esas 2008/267 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş bozma sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiş bu hükümde Dairemizin 07.03.2012 tarih 2011/7197 Esas 2012/2692 Karar sayalı ilamı ile kararın infaz kabiliyeti olmadığını, yapılacak işin,

davaya konu edilen taşınmazın iptale konu sözleşmenin yapıldığı tarihteki inşaat seviyesi ehil bilirkişi heyeti tarafından belirlenerek fesih sonrasında yapılan ikinci sözleşmede davalı ...’in yine yüklenici konumunda bulunduğu da değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi yerine eksik inceleme ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verildiğinden bahisle bozulmuş, bozma sonrasında davacının alacağınını davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... mirasçıları, davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1-Davalı ..., ilk olarak davalılar arsa sahipleri ..., ... ve ...'la 11.10.2001 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapmış sözleşmenin 12. maddesinde arsa sahibi ve müteahhide ait daireler belirlenmiştir. 13.10.2002 tarihinde bu kez aynı sözleşme aynı şartlarda müteahhit olarak borçlu ... İnş. Malz. Tur. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile yapılmıştır. Bu sözleşme 08.04.2004 tarihinde karşılıklı olarak fesh edildikten sonra aynı gün yani 08.04.2004 tarihinde yine aynı koşullarla bu kez arsa sahipleri ..., ... ve ..., müteahhit olarak davalı ..., ... ve ... sözleşmeyi imzalamıştır.

Yargılama sırasında alınan 09.02.2009 tarihli bilirkişi raporunda, 08.04.2004 tarihine kadar yapılan inşaat seviyesine göre maliyetin 1.034.021,00 TL, borçlunun 1/2 hissesine düşen kısmın 517.010,50 TL olduğu belirlenmiştir.

Mahkemece, taşınmazdaki bağımsız bölümlerin elden çıkarılmış olması nedeni ile bu bedelin, arsa sahipleri ve müteahhitlerin tümünden tahsiline karar verilmiş ise de, varılan sonuç isabetli görülmemiştir.

11.10.2001 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve devamında aynı koşullarda farklı müteahhitlerle yapılan sözleşmelerde, davalı arsa sahiplerine düşecek bağımsız bölümler hep aynı kalmış, sözleşme koşullarına ve 08.04.2004 tarihinde gelinen inşaat seviyesine göre de borçlu şirket hiçbir bağımsız bölüm hak edememiştir. 517.010,50 TL'lik inşaat bedeli arsa sahipleri için değil inşaatı yapmak ve tamamlamak yükümlülüğü altına giren müteahhitler yönünden bir artı değer kazandırmıştır. Bu halde belirlenen bedelin sadece, ..., ... ve ...'dan tahsiline karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile arsa sahipleri davalılardan tahsiline karar verilmesi isabetli değildir.

2-Yargılama sırasında davalı ... ölmüş ve Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2012 tarih 2012/409 Esas 2012/721 Karar sayılı ilamı ile mirasçıların mirası red ettiği anlaşıldığından, konunun miras hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gereklidir.

Bu durumda, anılan mirasın reddi kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmesi halinde mahallin Sulh Hukuk Hakimine durum bildirilerek mirasın iflas kurallarına göre tasfiyesi sağlanmalı, anılan mahkemece atanacak ve yetkilendirilecek tereke temsilcisinin huzuru ile davaya devam olunmalıdır. Açıklanan nedenlerle taraf teşkili sağlanmadan kurulan hüküm isabetli görülmemiştir.

Zira mirasın tasfiyesi işlemleri talebe bağlı işlemler olmayıp mirasın reddedildiğinin anlaşılması ile res'en yapılması gereken işlemlerdendir. Talep üzerine yapılabilirliği bu özelliğini ortadan kaldırmaz. (Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 27.1.1995 gün ve 1995/13145, 1995/947. HGK'nun 29.1.1975 gün 1682-100 ve 3.7.2002 gün 15/572-577 sayılı kararları aynı doğrultudadır).