KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/4284 E., 2020/2213 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı birleşen dosyada davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde birleşen dosya davalı vekili tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, 27/11/2011 tarihinde ...sevk ve idaresindeki ...plakalı tırın Samsun istikametinden ... istikametine seyri sırasında, ... sevk ve idaresindeki ... plakalı minibüsle çarpışması nedeniyle çift taraflı trafik kazasının meydana geldiğini, kaza neticesinde ... plakalı araçta yolcu konumunda bulunan müvekkilinin yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde ... plakalı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, müvekkilinin işçi olarak çalıştığını, kazaya karışan ... plakalı aracın davalı şirket nezdinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının bulunduğunu,
aynı aracın birleşen davadaki davalı şirket nezdinde de Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortasının bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 2.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini,
Birleşen dosyada davacılar vekili; Yaralanan müvekkili ve temlikname (%20’si davacı şirket,%80’i davacı yolcu) gereği belirsiz alacak davasında şimdilik her bir davacı için 1.000,00’er TL tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl ve birleşen dosya davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, birleşen ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/611 Esas sayılı dosyasında davacının ...'ye yönelik açtığı davanın reddine, asıl dosyada davacıların ... Anonim Türk Sigorta A.Ş'ye karşı açtığı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; birleşen dosya davalı vekili tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/4284, K. 2020/2213, 26 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama