Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/4635 K.2020/5267

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkillerinin çocukları desteğinin 27/10/2014 tarihinde sevk ve idaresinde bulunan davalı ... şirketi tarafından sigortalanan aracın %100 kusur ile sebebiyet verdiği kaza sonrası vefat ettiğini, murisin vefatı nedeni ile müvekkillerinin desteklerini kaybetmeleri sebebi ile maddi sıkıntıya düştüklerini belirterek 100 TL destek zararını dava etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile davacı ... için 48.428.24TL , davacı ... için 43.619.73TL arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile karar verilmiş; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin davacılara ilişkin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.