Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/4714 K.2019/12551

Davacılar ... ile ... ile davalı şirket arasındaki dava hakkında Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19/07/2018 gün ve 2018/37-2018/130 sayılı hükmün Dairemizin 02/04/2019 gün ve 2018/5701-2019/3963 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- KARAR -

1-) Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle, Dairemizce, onanmasına karar verilmiş, davacılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece verilen ilk kararda davacıların her biri için 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 21.03.2017 tarih 2015/9109 E.- 2017/2984 K. sayılı ilamı ile manevi tazminatların bir miktar fazla olduğu gerekçesi ile karar davacılar aleyhine bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece, 19/07/2018 gün ve 2018/37-2018/130 sayılı kararında davacıların her biri için 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Dairemizin 21.03.2017 tarih 2015/9109 E.- 2017/2984 K. sayılı ilamı ile bozma ilamımızda mahkemece hükmedilen manevi tazminatların bir miktar fazla olduğundan bahsedilmesine rağmen ilk kararda her bir davacı için 100.000,00 TL olarak hükmedilen manevi tazminat yerine bozma sonrasında verilen ikinci kararda her bir davacı için 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş ve böylelikle her bir davacı yönünden 75.000,00 TL tutarında bir indirime gidilmiştir.

Her ne kadar mahkemece verilen bu ikinci hükmün Dairemizin 02/04/2019 gün ve 2018/5701-2019/3963 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş ise de, davacılar için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüştür. Bu nedenle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi ve Dairemizin 02/04/2019 gün ve 2018/5701-2019/3963 sayılı onama kararının ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2-) Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle davacılar için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.