Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/5 K.2020/694

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararının taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nce verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi süresi içinde taraf vekillerince istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17/12/2015 tarihinde dava dışı sigortalı araç sürücüsü ...'in, idaresindeki ...plaka sayılı ticari hatlı yolcu minibüsü ile seyir halinde iken davacı yönetimindeki otomobil ile çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının ağır şekilde yaralanarak malul kaldığını, kazaya karışan yolcu minibüsünün 100.000,00 TL teminat limitli ihtiyari mali sorumluluk sigortası ile sigortalanmış olduğunu belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 80.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Mahkemesince, davacı ve davalı tarafın istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2017 yılı için 41.530,00 TL'dir.

Yukarıda sözü edilen kurallar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; temyize konu karar 31.03.2017 tarihinde verilmiş olup temyiz kesinlik sınırı yukarıda açıklandığı üzere 41.530,00 TL`dir. Dava konusu edilen alacak miktarı 100.000,00 TL olup, kabul edilen miktar 80.000,00 TL`dir.

Karar, davacı tarafından, reddine karar verilen 20.000,00 yönünden temyiz edilmiş olup, davacı yönünden reddedilen manevi tazminat miktarı itibariyle, temyize konu edilen karar kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin manevi tazminata ilişkin verdiği temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin manevi tazminatın kısmen kabulüne dair temyiz sebebleri yönünden ise, manevi tazminatın TBK'nın 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde belirlenmiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.