KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/5057 E., 2020/7807 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Çikolata Gıda San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacılar desteği ... 'nın sürücüsü olduğu motosiklete çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere davacılar baba ... ve anne ... için 5.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 15.000,00'er TL manevi tazminat,
davacılar çocuk ... ve eş ... için toplam 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 15.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen (davalı ... şirketi sadece maddi tazminattan poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile davacı baba Kadir için destek tazminatı istemini 10.328,00 TL'ye, anne ... için 14.408,00 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi Tazminat davası ile ilgili olarak 2013/536 Esas 2014/62 Karar sayılı kararın Yargıtayca bozulmadığı anlaşıldığından bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacıların açtıkları manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine, 11.250'şer TL manevi tazminatın davalılar ... Çikolata A.Ş. Ve ...'den 06/02/2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara ayrı ayrı verilmesine,karar verilmiş; hüküm, davalı ... Çikolata Gıda San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/5057, K. 2020/7807, 30 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama