Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/5638 K.2020/3903

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı başvurunun esastan kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plaka sayılı aracın davalı şirkette kasko sigortası ile sigortalı olduğunu, kasko sözleşmesi Bucak acentesinde yapıldığını, müvekkiline ait aracının kasko poliçesi devam ederken 28/09/2015 tarihinde İstanbul Bayrampaşa halinden çalındığını ve aracın kaydında halen çalıntı şerhi de bulunduğunu, soruşturmanın Savcılık ve Emniyet düzeyinde devam ettiğini, davalı şirketin aracın çalınmasından kaynaklı olarak sorumluluğu yerine getirerek araç bedelinin tarafına ödenmesi gerektiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'nin ve araç bedeli belirlendikten sonra araç bedelinin davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesini, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, 122.000,00 TL sigorta bedelinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17/07/2018 tarih ve 2016/317 Esas-2018/193 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili davalı ... nezdinde kasko sigortalı aracının çalınması nedeniyle araç bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı vekili taraflar arasında 21/05/2015-03/03/2016 vadeli genişletilmiş kasko poliçesi tanzim edilmiş olsa da müvekkili şirkete herhangi bir prim ödemesi yapılmadığından şirketin sorumluluğu bulunmadığından davanın reddini talep etmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf davalı sigortanın rizikodan sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasındadır.

TTK 1421 maddesinde "Aksine sözleşme yoksa, sigortacının sorumluluğu primin veya ilk taksidinin ödenmesi ile başlar hükmü, Kasko sigortası Genel Şartlar c.1 maddesinde ise" Sigorta priminin tamamının, primin taksitle ödenmesi kararlaştırılmışsa peşinatın (ilk taksit) akit yapılır yapılmaz ve en geç poliçenin teslimi karşılığında ödenmesi gerekir." hükmü yer almaktadır.

TTK'nın 1434/2 maddesinde; "İlk taksidi veya tamamı bir defada ödenmesi gereken prim, zamanında ödenmemişse, sigortacı, ödeme yapılmadığı sürece, sözleşmeden üç ay içinde cayabilir. Bu süre, vadeden başlar. Prim alacağının, muacceliyet gününden itibaren üç ay içinde dava veya takip yoluyla istenmemiş olması hâlinde, sözleşmeden cayılmış olunur" düzenlemesi benimsenmiştir.

Somut olayda, sigortalıya ait aracın 28.09.2015 tarihinde çalındığı, sigortaya 26.10.2015 tarihinde yapılan başvuru sonucunda herhangi bir ödeme yapılmadığı, mahkemece sigortaya yazılan müzekkereye cevaben primlerin acente cari hesabından mahsup edildiği ve poliçe iptali yapılmadığının bildirildiği görülmüştür. Sunulan tahsilat bilgilerinden de acenteden 23/04/2016, 25/04/2016 ve 27/04/2016 tarihlerinde poliçeye istinaden tahsilatlar yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, Kazadan ve ihbardan diğer anlatımla rizikoyu öğrendikten sonra davalının bu primleri tahsil etmiş olması

nedeniyle davacının geçerli bir prim ödemesinde bulunduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, davalı ... tahsil ettiği primleri davacıya geri verdiğine yada emanet bir hesaba alındığına dair delil ibraz etmemiş ve sözleşmeyi bir ihtarla feshetmeyerek, sigorta aktini devam ettirme idadesi olduğunu göstermiş ve sözleşme ilişkisini ayakta tutmuş olup, tahsil öncesi gerçekleşen rizikodan da sorumludur. Yargıtay'ın yerleşik uygulaması da bu yöndedir.

Bu durumda, davalının rizikodan sorumlu olduğunun kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.