Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/5990 K.2020/7326

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın, 01/10/2005 tarihinde müvekkillerinden ... ve kızı ...'ye çarparak yaralanmalarına ve büyük elem ve ıstıraplara neden olunduğunu, bu sebeple davacılar ...,... için 50.000,00'er TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, herbir davacı için 50.000,00'er TL manevi tazminatın ise davalılar ... ve ...'dan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limiti ve tarafların kusur oranlarının dikkate alınması gerektiğini, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı tarafın kazada kusurlu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve uyulan Dairemiz bozma kararı uyarınca, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacı ...'in maddi tazminat talebinin reddine, 4.623,24 TL maddi tazminatın davalılardan sigorta şirketi için; poliçe limiti ile sınırlı ve dava tarihinden (27/09/2010) başlamak üzere,

davalılar ... ve ... açısından; kaza tarihinden (01/10/2005) başlamak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine, 2.500,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve İçişleri Bakanlığından kaza tarihinden (01/10/2005) başlamak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacı ...'e ödenmesine, 1.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve İçişleri Bakanlığından kaza tarihinden (01/10/2005) başlamak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacı ...'e ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2019 yılı için 3.200,00 TL'dir.

Temyize konu kararda, davacı ... için 1.000,00 TL ve davacı ... için 2.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş olup karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz dilekçesinin reddine karar verilebilir.

2-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.