Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/6146 K.2020/3294

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dosyada karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; asıl davada, davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu aracın yaya olan davacıların çocuğuna çarpması sonucu yayanın vefat ettiğini, araç sürücüsünün kusuruyla kazanın meydana geldiğini, davacıların çocuğunun ölümünden dolayı destekten yoksun kaldıklarını, belirsiz alacak davası açtıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere her bir davacı için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL maddi tazminatın kazası tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini davacı ... için 49.867,57 TL, Mehdi için 39.656,71 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davada alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı anne için 26.484,00 TL davacı baba için 19.357,00 TL olmak üzere toplam 45.841,00 TL maddi tazminatın ilk dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; kazaya karışan aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, sorumluluğun sigortalının kusuru oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kusur ve aktüer hesabı için rapor alınması gerektiğini, SGK tarafından yapılan rücuya tabi ödemelerin, hatır taşıması ve müterafik kusurun dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 24.357,03 TL, davacı ... için 31.484,08 TL destekten yoksunluk tazminatı bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, birleşen 2015/175 esas sayılı dosyada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2016/16705 E.,2019/7340 K. sayılı 11.06.2019 tarihli geri çevirme kararında “... davalı ...Ş. vekiline eksik harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434. maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine...” karar verilmiş, mahkemece geri çevirme kararı gereği 14.10.2019 tarihli usule uygun muhtıra düzenlenmiş ve davalı vekili Av. ...’ya e- tebligat yoluyla 19.10.2019 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalı vekilince süresi içerisinde harç ikmali yapılmaması üzerine davacı vekili 31.10.2019 tarihli dilekçe ile davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece usule uygun düzenlenen 14.10.2019 tarihli muhtıraya göre süresinde harç ikmali yapılmaması nedeniyle davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi gerekirken ikinci kez 12.11.2019 tarihli davalı vekilerinden Av. ...’e hitaben muhtıra düzenlemiş ve e -tebligat yoluyla 17.11.2019 tarihinde tebliğ edilmiş olup 19.11.2019 tarihinde davalı vekili tarafından harç ikmali yapılmıştır.

Yukarıda belirtildiği üzere, mahkemece usule uygun düzenlenen 14.10.2019 tarihli ilk muhtıraya göre süresinde harç ikmali yapılmaması nedeniyle davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi gerekirken ikinci kez düzenlenen ve davalı tarafa tebliğ edilen 12.11.2019 tarihli muhtıranın gerekçesinin dahi yazılmadığı anlaşılmakla, geçerli olan 14.10.2019 tarihli ilk muhtıraya göre davalı vekilince süresinde harç ikmali yapılmaması nedeniyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.