Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/6612 K.2020/8583

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ...'ın 01/12/2015 tarihinde hastane bahçesinde park halindeki aracını hızla geriye manevra yaparak hareket ettirdiğinde oradan geçmekte olan yaya ...'e çarparak ölümüne neden olduğunu, müteveffa ...'in daha önce vefat eden eşi dolayısıyla SGK'dan aldığı maaşla ve kendisinin köyde çalışarak kazandığı gelirlerle çocuklarına ve daha önce trafik kazasında vefat eden kızının çocuklarına yardım ederek onlara destek olduğunu,

...'in vefatıyla davacı olan çocukları ve torunlarının destekten yoksun kaldıklarını belirterek HMK'nın 107. maddesi uyarınca toplanacak delillere göre destekten yoksun kalma tazminat tutarının belirlenerek işleten sürücüden olay tarihinden, sigortacı yönünden temerrüt tarihinden itibaren birlikte ortaklaşa ve zincirleme sorumlu olarak davalılara ödetilmesinde, murisin ölümü nedeni ile müvekkillerinin manevi olarak etkilendiğini bu nedenle müvekkilleri ..., ... ile ... için 10.000,00'er TL, ..., Yeşim Doğan,

... ve ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi itibari ile işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalıdan alınarak müvekkillerine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili; dava konusu 19 TV 532 plaka sayılı aracın müvekkili şirket tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalandığını, zararların poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacıların murisin ölmeden önceki sürekli ve düzenli desteğini maddi olgularla ispat etmeleri gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı ... cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, müteveffa ...'in 01.01.1931 doğumlu olduğu, kaza tarihinde müteveffanın 84 yaşında olduğu, davacının maddi tazminat hesabı yapılabilmesi için PMF Yaşama Tablosundan tespit edilen bakiye ömrünün 60 yaş olarak kabul edilebileceği, davacının yaşının 84 olduğu, ölenin kaza tarihindeki yaşındaKİ (84 yaş) bir kişinin çalışma ve destek olma performansının düşük, almış olduğu yaşlılık aylığının asgari ücretin altında, bunun dışındaki gelirinin ve davacıların ölenin sağlığında torunlarına sürekli ve bir fiil bakım desteğinin olduğu hususunun davacılar tarafından ispatlanamadığı,

ölenin kendisinden önce vefat eden kızı Satı Kunduz'dan olan 18 yaşından küçük torunları ... ile ...'a desteğinin bulunmadığı, müteveffanın davacılara yaşı itibari bakma ihtimalinin bulunmadığından davacıların destekten yoksun kalma tazminatının reddine, davacıların manevi tazminat talebinin ise; tarafların sosyal ve ekonomik durum tespitleri ile davacıların müteveffanın ölümü nedeni ile uğramış oldukları manevi durumu ispatlayamadıklarından reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekilince istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince "Davacılar vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminata istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulü ile, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere istinaf incelemesine konu yerel mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, yerine; davanın kısmen kabulü ile; davacıların maddi tazminat talebinin reddine, davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, müteveffanın çocukları olan davacılar ..., ..., ... yararına ayrı ayrı taktiren 4.000,00'er TL.;

müteveffanın ölü çocuğu Satı'dan olma torunları olan davacılar ..., ..., ... ve ... yararına ayrı ayrı takdiren 1.000,00'er-TL. (olmak üzere toplam 16.000,00-TL.) manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/12/2015 tarihinden itibaren ayrı ayrı işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine manevi tazminat yönünden kesin; maddi tazminat yönünden temyiz yolu açık olmak üzere" karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Temyize konu kararda reddedilen manevi tazminat miktarları itibariyle temyize konu edilen karar davacılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceğinden; davacılar vekilinin manevi tazminat yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Maddi tazminat yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.