Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/672 K.2019/8493

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle değer kaybı tazminatı davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair hüküm davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirket adına kayıtlı ... plakalı araca davalı sürücü ...'ın kullandığı diğer davalı ...'ın adına kayıtlı ve davalı ... şirketi nezdinde sigortalı olan ... plakalı araç kırmızı ışıkta duran davacı şirket aracına çarpmak suretiyle zarar verdiğini 10.000,00 TL değer kaybı ve 354,00 TL giderinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında talebini ıslah ederek değer kaybı tazminatı miktarını 13.057,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, değer kaybı tazminatı ile ekspertiz gideri istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir.

Gerekçenin hükümle farklı olması halinde bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294-297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararında; davanın kısmen kabulü ile 7.354,00 TL değer kaybı ve eksper faturası şeklindeki maddi zararın davalılardan tahsili yönünde hüküm kurulmuş, mahkemece gerekçede ise "....rayiç değer ve değişen parçalara göre yapılan değerlendirme ile bulunan değer ile formül ile bulunan değer arasında fahiş fark bulunmayıp, kaza tarihinde formül belirleyen şartlar yürürlüğe girmese de daha objektif ölçüler içerdiğinden, bu ölçülere göre yapılan hesaplama ve bulunan değere itibar edilmiş, bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar vermek gerekmiş, aşağıdaki hüküm kurulmuştur" denilmiştir.

Dosya kapsamında düzenlenen kök ve ek bilirkişi raporları ile, formüle göre yapılan hesaplamada değer kaybı 13.057,03 TL olarak bilirkişi tarafından hesaplanmış, rayiç değer ve değişen parçalara göre yapılan hesaplamada ise

7.000,00 TL hesaplanmıştır. Mahkemece gerekçede formüle göre yapılan hesaplamaya itibar edildiği belirtilmiş ise de kısa karar da 7.000,00 TL değer kaybı ve 354 TL ekspertiz fatura giderine hükmedilmiştir. Bu haliyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Bu durum HMK'nin 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmı arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.