Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/686 K.2019/9319

Davacılar ..., ..., ... ile davalı ...Ş. arasındaki tazminat davasına ilişkin davadan dolayı Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.03.2017 gün ve 2015/764- 2017/286 sayılı karara karşı, davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne yapılan istinaf başvurusu üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.11.2018 gün ve 2017/1980-2018/1814 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracı sevk ve idare eden davacıların eşi/ babası ... yaptığı tek taraflı kazada öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve ölenin kazadaki kusuru 3. kişi konumunda olan davacılara yansıtılamayacağı için davalının zarardan sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 300,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 07.03.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle, davacı ... ve ... için taleplerini 205.465,54 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacılar yakını kazada tam kusurlu olduğundan yeni ... gereği zararın teminat dışı olduğunu, ölenin geliri ile ilgili soyut iddiaları kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı ... araç işleteni olduğundan ve davalıdan tazminat talep hakkı bulunmadığından, adı geçen davacı hakkındaki davanın reddine; diğer davacıların davasının kabulü ile davacı ... için 128.004,86 TL. ve ... için 77.460,68 TL. olmak üzere toplam

205.465,54 TL. tazminatın 13.10.2015'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hükme karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi tarafından; davaya konu kaza tarihinde yürürlükte olmayan ve 26.04.2016 tarihinde 6704 sayılı Kanun ile KTK'da yapılan değişikliğin geçmişe yürümeyeceği; davacıların zarar gören 3. kişi konumunda oldukları ve davalıdan tazminat talep haklarının bulunduğu; HMK'nun 281. maddesi gereği, davalı tarafın tazminat hesap raporuna süresi içinde itiraz etmediği ve raporun kesinleştiği; ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından düzenlenen trafik sigortası poliçesinin tanzim tarihi de dikkate alındığında, davaya konu edilen zararın sigorta teminatı kapsamında olmasına; ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine, HMK'nun 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nun 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.