Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/866 K.2020/4251

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda;davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili; davalılardan ...'ün kayıt maliki olduğu, diğer davalı ...'ün sevk ve idaresindeki aracın 21/01/2007 günü müvekkiline çarptığını ve müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, kazaya karışan aracın davalı ... tarafından sigortalandığını, araç sürücüsünün kırmızı ışıkta ve hız limitinin üzerinde bir hızla geçmek suretiyle kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu belirterek, 10.000,00 YTL manevi, 1.000,00 TL maddi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilileri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince;toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın reddine karar verilmiş;karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce;istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b,1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir. Davacı yönünden hükmolunan manevi tazminat miktarı itibariyle temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin manevi tazminat yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak; davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.