KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/905 E., 2020/6277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kasko tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili adına tescilli aracın Kasko Sigorta Poliçesi ile 01.12.2008-01.12.2009 tarihleri arasında geçerli olmak üzere davalı şirkete sigortalandığını, müvekkiline ait olup davalı şirkete kasko sigortalı olan bu aracın 12.04.2009 günü müvekkilinin dedesi ...'ın yönetiminde bulunduğu bir sırada tek taraflı meydana gelen kaza nedeni ile ağır hasar gördüğünü, meydana gelen kazaya ilişkin olarak düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında ...'ın tamamen kusurlu olduğunun söylendiğini, sürücü ...'ın yapılan alkol kontrolünde alkolsüz olduğu tespit edildiğini, davalı ... şirketine hasar ihbarında bulunulduğunu ancak;
tarafından ödeme yapmayacaklarının bildirildiğini, hasarın teminat harici kaldığının bildirildiğini belirterek, 30.000,00 TL hasar tazminatının kaza tarihi olan 12.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir.
Yapılan yargılama sonucu yerel mahkemece verilen davanın reddine dair karar davacı vekilinin temyiz başvurusu üzerine, Dairemizin 19.07.2017 tarih ve 2016/10171E., 2017/4241 K. Sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile 21.913,00-TL'nin kaza tarihi olan 12.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/905, K. 2020/6277, 27 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama