Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/945 K.2020/2076

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili; davalı nezdinde kasko sigorta poliçesi bulunan davacıya ait aracın tek taraflı kaza neticesinde pert olduğunu ve araçtan beklenen faaliyet ve yararın müvekkil açısından sağlanamaz hale gelmekle beraber müvekkilinin maddi kaybına sebep olduğunu, davalının zararı gidermediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'lik kasko tazminatı kısmı ile aracın kullanılmamasından kaynaklanan zararın 100,00 TL'lik kısmının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile dava değerini 48.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; aracın üzerinde daini mürtein kaydı olduğunu muvafakat sorulmadığı için davanın husumetten reddini, araç sürücüsünün alkollü olması, sürücü değişikliğine gidilmiş olması ve ihbar yükümlülüğüne uyulmaması nedeniyle talebin teminat dışı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 45.000,00 TL tazminat alacağının dava tarihi olan 12/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı talep ettiği takdirde dava konusu hurda aracın sigortacının malı sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının 3.3.1.2. maddesine göre, "Onarım masrafları, sigortalı taşıtın, rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır.

Bu durumda değeri tamamen ödenen araç ve aksamı, talep ettiği takdirde sigortacının malı olur." Bu hükümden açıkça anlaşılacağı üzere, davalı ... meydana gelen hasar bedelini tamamen poliçe limitleri içerisinden ödeme yükümlülüğü altında olup, sigortalı, araç hurdasının kendisine verilmesini istemedikçe, sigortacının davacı ... ettirenin uhdesinde bırakıp, hurda bedelini tazminattan düşmesi olanaklı değildir.

Zira, kasko sigortasında aslolan amaç zarar bedelinin tamamen karşılanmasıdır. Bir başka ifadeyle, aracın pert olması halinde, hasarlı aracın kimin uhdesinde bırakılacağı yönündeki tercih hakkı sigortalıya (sigorta ettirene) aittir. Sigortalı, hasarlı aracın sigorta şirketi uhdesinde bırakılması yönünde tercih hakkını kullanınca, bu durumda sovtaj değeri indirilmeksizin aracın olay tarihindeki 2.el piyasa değerinin sigortalıya (sigorta ettiren veya lehtara) ödenmesi gerekir.

Sigorta ettirenin bu yöndeki seçimlik hakkını (tercihini) kullanması, sigorta şirketinin kabulüne, muvafakatına bağlı değildir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda aracın pert edilmesi gerektiği belirtilerek sigortalı aracın olay tarihindeki hasarsız piyasa değerinin 45.000,00 TL olduğu, sovtaj değerinin 15.000,00 TL, hasar bedelinin ise 30.000,00 TL olduğu tespit edilmiş, mahkemece davacı lehine 45.000,00 TL tazminat hükmedilmiştir. Somut olayda sigortalı aracın davalı ... şirketinin uhdesinde kaldığı açıktır.

Bu durumda, yukarıda bahsedilen hukuki olgular ve yasal düzenlemeler karşısında hüküm maddesinin 2. bendi olarak “Davalı talep ettiği takdirde dava konusu hurda aracın sigortacının malı sayılmasına” şeklinde hüküm kurulması doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7.

Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.