Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/1316 K.2020/6135

Taraflar arasındaki itirazın iptali (rücuen tazminat) davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... vekili ve davalı ... Aşık vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kararda yazılı nedenlerden dolayı kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkili şirkete Maksimum Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalı aracın 23/09/2014 tarihinde, davalılardan ...'ın işlettiği ... otoparkına anahtarın otoparkta vale olarak çalışan diğer davalı ...'a teslim edilerek bırakıldığını ve sonrasında aracın, anahtarının valenin olduğu bölümden alınması suretiyle çalındığını, davalıların TBK'nın 579.maddesi gereğince zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, bu nedenle müvekkilinin sigortalısına ödediği 62.953,60 TL'nin tahsili için davalılara karşı İstanbul Anadolu 16. İcra Müdürlüğünün 2016/285 sayılı dosyasında başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiklerini belirterek itirazın iptali ile takibin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, davanın kabulü ile davalıların İstanbul Anadolu 16. İcra Müdürlüğünün 2016/285 sayılı dosyasına yaptıkları itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili ve davalı ... Aşık vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı ... vekilince ve davalı ... Aşık vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve hükmün HMK'nın 353/1-b,2 madde ve bendi uyarınca yeniden tesisine, davanın her iki davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat talebine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre davalı ...'ın işlettiği ... adlı işyerine müşteri olarak gelen dava dışı sigortalının aracının, işyerinin otopark görevlisi diğer davalı ...'ın yedine terk edildikten sonra otoparktan çalındığı hususu açık olup saklama (vedia) sözleşmesinin kurulduğu hususunda ihtilaf yoktur. Uyuşmazlık araç yedine terk edilen otopark görevlisinin hangi tarafın "fiillerinden sorumlu bulunduğu kişi" konumunda olduğunun tespitindedir.

Saklama sözleşmesi, saklayanın, saklatanın kendisine bıraktığı bir taşınırı güvenli bir yerde koruma altına almayı üstlendiği sözleşmedir. Saklama sözleşmesinde bir süre belirlenmiş olsa bile saklayan, saklatanın her zaman ileri sürebileceği istemi üzerine, saklananı bütün çoğalmalarıyla birlikte geri vermekle yükümlüdür. Saklanan, masrafları ve hasarı saklatana ait olmak üzere, korunması gereken yerde geri verilir.

Bir şeyi birlikte saklamak üzere alanlar, müteselsilen sorumlu olurlar. Garaj, otopark ve benzeri yerleri işletenler, kendilerine bırakılan veya çalışanlarınca kabul edilen hayvan, at arabası, bunlara ait koşum ve benzeri eşya ile motorlu taşıt ve eklentilerinin yok olmasından, zarara uğramasından veya çalınmasından sorumludurlar.

Ancak işletenler, zararın saklatan veya ziyaretçisi ya da beraberinde veya hizmetinde bulunan kimseye yükletilebilecek kusurdan, mücbir sebepten ya da eşyanın niteliğinden doğduğunu ispat etmekle, bu sorumluktan kurtulurlar.

(TBK 561.madde vd.) Sigortacı, aksine sözleşme yoksa, sigorta ettirenin, sigortalının, lehtarın ve bunların hukuken fiillerinden sorumlu bulundukları kişilerin ihmallerinden kaynaklanan zararları tazmin ile yükümlüdür. (TTK 1429.madde)

Yukarıda yazılı kanun hükümleri gereğince; teslim alan aynı zamanda aracın başkaları tarafından götürülmemesi veya çalınmaması için her türlü tedbiri almak zorundadır. (HGK'nun 21.03.2018 tarih, 2017/17-3076 Esas ve 2018/498 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir).

Somut olayda; davalı ...'ın olay tarihinde, ... adlı işyerinin ortağı, aynı zamanda imzaya ve temsile yetkili müdürü olduğu, diğer davalı otopark görevlisi Rıdvan'ın otopark hususunda kendisi ile muhatap olup onun teklifiyle otopark görevlisi olarak çalıştığı; olay günü akşam saatlerinde davacının sigortalısının işyerine gelerek aracını otopark görevlisi davalı ...'ın yedine terk edip yemek yenilen alana girdiği, araç anahtarının, muhafaza edildiği kilitsiz yerden kimliği belirsiz kişi/kişilerce alınarak davacının sigortalısına ait aracın çalındığı anlaşılmıştır.

Araç yedine terk edilen otopark görevlisi davalı işletme sahibi ...'ın çalışanıdır. Çalışanın eylemi ile zarar gören, vedia sözleşmesinin diğer tarafıdır. Buna göre işletme sahibi işveren, meydana gelen zarardan mesuldür. Hal böyle iken davanın kabulüne yönelik İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda davalıların pasif husumetleri olmadığı gerekçesiyle yanılgılı değerlendirmeyle red kararı verilmesi doğru olmamıştır.