Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/1677 K.2021/3140

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARA R-

Davacı vekili; davalıların trafik sigortacısı, maliki ve sürücüsü olduğu aracın 08.08.2013 tarihinde davacının murisi yaya ... ’ye çarpması neticesinde vefat ettiğini, davalı sürücünün kazada kusurlu olduğunu, davacının müteveffanın ölümü ile desteğinden yoksun kaldığını beyanla fazlaya dair hakları saklı tutularak 5.000,00 TL maddi tazminat ile 75.000,00 TL manevi tazminatın davalı şirket yönünden poliçe teminatı ile sorumlu olmak üzere dava tarihinden, diğer davalılar için kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; araç sürücüsünün kazanın meydana gelişinde kusuru bulunmadığından davalıların zarardan sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, bozmaya uygun karar verilmesine, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ... şirketleri yönünden poliçe teminatı ile sorumlu tutarak tazminat talebinde bulunmuş olmasına ve sigorta şirketlerinin poliçe teminatında manevi tazminat yönünden sorumluluğu bulunmamasına göre, davalı ... şirketleri lehine manevi tazminat yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.