Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/1869 K.2021/2748

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.03.2021 Salı günü davalı vekili ... vekili Av. ... geldi. Davacı ile diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Mustafa aleyhine takip yapıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazlarını diğer davalı kardeşi Hatice’ye devrettiğini belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, takibin 2009 yılında başladığını oysa satışların bu tarihten önce 2008 yılında yapıldığını ve müvekkilinin iyiniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini talip etmiştir.

Davalı borçlu, duruşmada işleri kötü gittiğinde ailesinden destek aldığını, bu nedenle babasından kalan taşınmazlardaki hissesini kardeşine devrettiğini belirtmiştir.

Mahkemece, tasarrufun borcun doğumundan önce gerçekleştiği, davacının borcun önceden doğduğunu ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve sonradan borçlu tarafından imzalanan tarihin, yine borçlu tarafından aksinin teyit edilmiş

olmasına, davacının borcun doğumunun tasarruf tarihinden önce olduğunun somut delillerle ispatlanmamış olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava ön koşul yokluğundan red edildiğine göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçiçi 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.