KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2020/2353 E., 2021/2810 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı ... ait ... plakalı araç ile diğer davalı ... yönetiminde seyretmekte iken 27/02/1999 tarihinde müvekkili idareye ait 08 AH 265 plakalı araca çarpmak sureti ile müvekkili idareye 4.188.345.500,00 TL hasar verdiğini, müvekkili idareye verilen hasarın tazmin edilerek 4.188.345.500,00 TL zararın 27/02/1999 tarihinden işleyecek %54 ve değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüyle, bozmaya uyularak; davanın ... yönünden kısmen kabulü ile 4.188,34 TL tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren (27/02/1999) avans faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, davanın ... yönünden reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 26/09/2018 tarih ve 2016/15487 Esas 2018/8283 sayılı ilamı ile aracın devrinin noterce yapılacağı harici satışların geçersiz olduğu bu nedenle ... hakkında davanın reddine karar verilmesinin usulsüz olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasının kabulü ile 4.188,34 TL tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren (27/02/1999) işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2020/2353, K. 2021/2810, 16 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama