Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/2743 K.2021/2211

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve sigortacısı olduğu araç ile davacı ... idaresindeki, davalı ...'nın yolcu olarak bulunduğu motosikletin karıştığı kazada davacıların yaralandığını, davalı sürücünün olayda tam kusurlu olduğunu belirterek her bir davacı için ayrı ayrı 100,00 TL geçici iş göremezlik, 100,00 TL sürekli işgöremezlik, 100,00 TL tedavi ve bakım giderleri olmak üzere 600,00 TL maddi tazminatın, işleten ve sürücü yönünden olay tarihinden sigorta şirketi yönünden sigorta limitleri aşılmamak üzere temerrüt tarihinden işletilecek avans faizi,

yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle birlikte ortaklaşa ve zincirleme davalılardan tahsilini, ayrıca her bir davacı için ayrı ayrı 15.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 70.091.65 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ...'nın maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun araştırma yapılıp karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-HMK’nun 333/1.maddesine göre davanın konusuz kalması sebebiyle, davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderinin takdir edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Somut olayda, mahkeme, mahkemece davacı tarafın ceza yargılamasına sunduğu 15/08/2014 tarihli beyan dilekçesi ile "maddi ve manevi tüm zararlarını davalı ...'dan aldıkları" gerekçesiyle davacı ... Tasçı'nın maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş ve davacı lehine vekalet ücretine hükmetmemiş, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Ancak eldeki tazminat davasının açılma tarihi 21.07.2014 tarihi olup, ceza yargılamasına sunulan dilekçe tarihinin 15.08.2014(davanın açılmasından sonra) olması, ayrıca dosya kapsamında düzenlenen kusur, maluliyet ve hesap raporu dikkate alındığında davacı ... dava açmakta haklı olup, kendisini vekille temsil eden davacı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi bozma nedeni ise de;

bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden hükmün, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7. maddesi gereğince düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.