Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/337 K.2020/8780

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... şirketine trafik sigortası ile sigortalı ... plakalı aracın ...'nun sevk ve idaresindeyken karıştığı tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olan müvekkilinin cismani zarara uğradığını, gördüğü tedaviye rağmen eski sağlığına kavuşamadığını, 05.05.2016 tarihinde ...

Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesine başvurarak % 20 oranlı maluliyet raporu aldığını, ancak vücudundaki fonksiyon kaybının daha yüksek olduğunun alınacak raporla tespit edileceğini, davalı ... şirketine davadan önce yapılan başvuru sonucunda 05.08.2016 tarihinde 42.175,20 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin gerçek zararı karşılamadığını, davacının kaza tarihinde asgari ücret ve aylık 100,00 TL prim aldığını, davacının askerlikten muaf olduğunun hesaplamada dikkate alınması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, belirsiz alacak davası olarak sürekli iş göremezlik tazminatı için 150,00 TL,

geçici iş göremezlik tazminatı için 150,00 TL olmak üzere toplam 300,00 TL maddi tazminatın, davalı şirkete başvuru tarihi olan 22/04/2016 temerrüt tarihinden itibaren avans faizi işletilmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19/10/2017 tarihli dilekçesinde, maddi tazminat talebini bilirkişi raporu doğrultusunda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli işgöremezlik için 157.873,04 TL, geçici iş göremezlik için 4.004,60 TL'ye yükseltmiş, sigorta şirketinin 05.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle sorumlu tutulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin 04/08/2016 tarihinde davacıya 42.175,20 TL ödeme yapmış olması nedeniyle sorumluluğunun sona erdiğini, kabul anlamına gelmemek üzere müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalının kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, poliçe limitinin 268.000,00 TL olduğunu, kusur ve maluliyet raporu alınması gerektiğini, hesaplamada ödeme tarihindeki verilerin esas alınmasını ve işlemiş faizi ile güncelleme yapılmasını, bilinen ücret bulunmadığı takdirde asgari ücretin esas alınmasını, hatır taşıması nedeniyle zarar miktarında indirim yapılması gerektiğini,

ehliyetsiz sürücünün aracına bile bile binme ve emniyet kemeri takmama nedeniyle zarar miktarından ayrı ayrı müterafik kusur indirimi yapılmasını, ancak dava tarihinden itibaren faizle sorumlu olabileceğini, davanın sigortalı Mithat Nefesoğlu'na ihbarını neticede davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.203,68 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 126.298,44 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 129.502,12 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 04/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, dair karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce taraf vekillerinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.