Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/3528 K.2020/6614

Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen 16/09/2014 tarihli evim paket poliçesiyle müvekkilinin eşyalarının bulunduğu evin yangın rizikosuna karşı sigortalandığını, sigorta primlerini ödediğini ancak 28/12/2014 tarihinde gece saatlerinde davacı evde yokken çıkan yangında ev ve eşyaların tamamen yanarak kullanılamaz hale geldiğini, yangın nedeninin tespit edilemediğini, müvekkilinin özel bir eksper şirketine yaptırdığı incelemede yangın nedeniyle 49.366,48 TL hasar oluştuğunun belirlendiğini,

hasar bedelinin ödenmesi için davalıya yaptıkları başvuruya 11/05/2015 tarihinde poliçe kapsamında kalmadığı gerekçesiyle olumsuz cevap verilip ödeme yapılmadığını ileri sürerek, müvekkilince evin tadilatı için yaptırılacak masraf toplamı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 80.018,00 TL maddi tazminatın yangın tarihi olan 28/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilamında, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafça dava konusu taşınmazın riskli yapı olduğunun davalı şirkete bildirilmediği, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır

şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirme yükümlülüğünün bulunduğu ancak bu yükümlülüğün ihlal edildiği, bu durumda davacının tazminata hak kazanamayacağı kanaati ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b-2 maddesi gereğince Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/06/2017 tarih ve 2015/590 Esas, 2017/196 sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 12.821,48 TL yanan eşya hasarı tazminatının 11/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, istinaf mahkemesi kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; aşağıdaki bendin kapsamı dışında tazminatın belirlenmesine ilişkin istinaf kararı ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun görülmesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, konut sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı ... şirketinin hasar ihbarı üzerine 27.03.2015 tarihli Kilit Sigorta Eksperlik Ltd. Şti'nce hazırlanan Yangın Ekspetriz Raporunda, eşya hasarı 12.821,48 TL olarak belirlenmiştir.

Yargılama sırasında sigorta bilirkişisinden alınan 16.01.2017 tarihli rapora göre ise 20.165,00 TL eşya zararı belirlenmiştir.

İstinaf mahkemesince, davacının 16.000,00 TL’lik eşya hasar talebi olduğu,davacının dava dilekçesine ekli eksper raporuna göre 12.821,48 TL olarak tespit edilen eşya hasar bedelinin sigorta poliçesi limiti içerisinde kaldığı anlaşıldığından bu miktar yönünden davanın kabulu gerektiği gerekçesi ile davacının istinaf nedeni kabul edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan 16.01.2017 tarihli bilirkişi raporu ile hükme esas alınan ekspertiz raporu arasında çelişki mevcut olup bu çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir. Buna göre, eşya hasarına ilişkin konusunda uzman bilirkişi tarafından, önceki raporların da irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken zararın meydana geldiğini (rizikonun gerçekleştiğini) ispat için dayandığı rapordaki zararla sınırlandırma yaparak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.