Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/414 K.2021/1349

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... şirketine sigortalı bulunan 74 AD 481 plakalı minibüsün, ...'in sevk ve idaresinde iken 9 yolcu ile kaza yapması neticesinde yaralanan müvekkilinin ... ... Devlet Hastanesinin 20/11/2014 tarihli raporuna göre %5 oranında malul kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin geçirdiği trafik kazası nedeniyle uğradığı maddi zararlarının tespiti ile şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, "Davanın kabulü ile 100,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince "Davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer istinaf itirazlarının HMK'nın

353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince Bartın 1. Asliye Hukuk (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi’nce verilen 22.12.2016 tarih ve 2015/103 E. - 2016/456 K. sayılı kararın kaldırılmasına,100,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 20/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına" karar verilmiş,Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Davacının maluliyet zararının tümünün 32.410,70 TL belirlenmiş olduğu anlaşılmakla temyize konu edilen karar davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.