Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/422 K.2021/578

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalılardan ...'ın diğer davalı ... Harf. Nak. Ltd.

Şti.ye ait tır ve buna bağlı kasası ile seyir halinde iken yaya geçidini kullanmakta olan müvekkiline çarparak yaralanmasına ve malul kalmasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinin bakıma muhtaç hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 80.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren (davalı ... açısından poliçe limiti ve içeriği ile sınırlı olmak üzere ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile) değişen oranlarda yasal faiz oranı üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş,

21/12/2015 tarihli dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi tazminat talebini 211.005,51 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ... ve Atalaylar Nak. Ltd. Şti. vekili, kusurun davacıda olduğunu ve talep edilen manevi tazminat bedelinin çok yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili, geçici iş göremezlik ve bakım giderinin tedavi giderleri teminatı içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini belirterek neticede davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili, müvekkili yönünden idari yargının görevli olduğunu, müvekkili kurum tarafından gerekli işaretlemelerin yapıldığını ve kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilgili bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı tarafça, davalı ...’ne karşı açılan davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, davacı tarafça ... dışında kalan davalılara karşı açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile davalıların kusur oranları dikkate alınarak 42.201,11 TL maddi tazminatın 26/11/2008 tarihinden itibaren (davalı ... şirketinin faiz sorumluluğu dava tarihinden itibaren işlemek kaydıyla) işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 45.000,00 TL manevi tazminatın 26/11/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve Atalaylar Hafriyat Nak. Ltd. Şti'nden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı yaya, davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın kendisine çarpması sonucu yaralandığını belirterek teselsül hükümlerine dayanarak maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 14.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacının % 30, davalı sürücü ...'ın % 20, Karayolları Genel Müdürlüğünün ise %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş; 04.11.2015 tarihli hesap bilirkişisi raporunda davacının % 30 kusurunun mahsubuyla 211.005,51 TL tazminat hesaplanmıştır.

2918 sayılı KTK'nun 88. maddesinde, bir motorlu aracın katıldığı kazada, bir üçüncü kişinin uğradığı zarardan dolayı, birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunların müteselsilen sorumlu tutulacağı, BK'nun 142. maddesinde ise, alacaklıya müteselsil borçlulardan tamamına veya birine dava açma hakkı tanınmıştır.

Bu durumda Mahkemece, hesap bilirkişi raporunda davacının % 30 kusuru mahsup edilerek hesaplama yapılmış olmasına rağmen hüküm oluşturulurken 211.005,51 TL tazminattan mükerrer olarak davacının % 30 kusurunun yeniden mahsup edilmesi ve müteselsil sorumluluk hükümlerine göre davalı ..., Atalaylar Harf. Nak. Ltd. Şti ve Axa Sigorta A.Ş.'nin %20 kusur oranı ile Karayolları Genel Müdürlüğünün %50 kusuruna isabet eden kısmından da ödemede tekerrür olmamak kaydıyla müteselsilen sorumlu oldukları gözetilmeden sadece sigortalı aracın sürücüsünün kusur oranına isabet eden kısımdan sorumlu tutulmaları doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.