Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/530 K.2021/1352

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kabülüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... Yalçın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili 18/07/2012 tarihinde sürücü ... idaresindeki 41 H 0042 plakalı aracın durak harici yolcu indirmek için durduğunda davacı ... 'ın yolcu olarak bulunduğu davacılardan ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile arkadan çarptığını, bu çarpma sonucunda her iki davacının daimi sakat kalacak derecede yaralandıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılardan ... için 125.000,00 TL, ... için 50.000,00 TL manevi tazminat ile 6100 sayılı Yasanın 107. maddesi gereğince belirlenecek maddi tazminatların sigorta şirketi bakımından dava, diğer davalılar bakımından kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili; sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, maddi tazminat hesabının

asgari ücret üzerinden yapılması gerektiğini, maluliyet oranının ATK tarafından tespiti gerektiğini, ayrıca hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... vekili; davacılardan ...'ün kazaya neden olduğunu, müvekkilinin durak harici durma kusurlu hareketi ile bu olaydan makul süre sonra meydana gelen çarpma arasında illiyet bağı bulunmadığını, istenen manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu ve avans faizine hükmedilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'ün açmış olduğu davanın feragat nedeniyle reddine, davacı ... ... tarafından açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, 27.590,92 TL maddi tazminatın davalılar ..., ... ve ...

Sigorta A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, iş bu tazminata davalı ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 18/07/2012 tarihinden itibaren, diğer davalı ... şirketi yönünden ise dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine, 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı davacı ...

Yalçın vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13/05/2019 tarih ve 2012/835 Esas, 2019/209 sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, yeniden hüküm verilmesi gerektiğinden, davacılardan ...'ün açmış olduğu davanın feragat nedeniyle reddine, davacı ...

Yalçın'ın açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile 27.590,92 TL maddi tazminatın davalılardan ..., ... ve ... Sigorta A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile bu davacıya ödenmesine, bu tazminata davalılar ... ve ... bakımından kaza tarihi olan 18/07/2012 tarihinden, davalı ... Sigorta A.Ş bakımından

dava tarihinden yasal faiz işletilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18/07/2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ... Yalçın'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... Yalçın vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, 6098 sayılı B.K.’nın 56.maddesindeki (818 sayılı BK'nın 47. maddesi) özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nın 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında takdir olunan manevi tazminatların az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.