Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/8237 K.2021/2330

Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile davalılar ..., ..., ... arasındaki dava hakkında Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/02/2016 gün ve 2012/93-2016/95 sayılı hükmün Dairenin 25/06/2020 gün 2019/2095-2020/4013 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından süresi içinde kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davacı ...'nin yolcusu olduğu aracın, davalı ...'in sürücüsü olduğu ve diğer davalı ...'na ait olan araçla kazaya karıştığını, davalı idaresindeki iş makinesinin zorunlu trafik sigortasının bulunmadığını, kaza neticesinde ...'nin görme fonksiyonlarını tamamen kaybettiğini, davalı yanın asli kusurlu olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, hükümden sonra mahkemenin verdiği 04.03.2016 tarihli tavzih kararı da davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 25/06/2020 gün 2019/2095- 2020/4013 sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamı üzerine davacılar vekili ile davalı Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

1-Davalı ... vekilinin karar düzeltme talebi yönünden;

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK'un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin karar düzeltme talebi yönünden;

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Her ne kadar Dairenin 25/06/2020 gün 2019/2095 2020/4013 sayılı bozma ilamında; araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'nin, sürücünün babası olduğu, ceza dosyası içeriğine göre araç sürücüsünün alkollü olarak aracı sevki sırasında kazanın meydana geldiğinin anlaşıldığı, davacının alkollü sürücünün aracına (sürücünün alkollü olduğunu bilerek) binmesi halinin zarar görenin müterafik kusuru kabul edildiği,

mahkemece, davalının bu savunması üzerinde durularak BK.'nın 44. maddesi gereğince tazminattan indirim yapılmasının gerekip gerekmediği hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bu yönü ile de bozulmasına karar verilmiş ise de, Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/573 E 2013/426 K sayılı dosyasının, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/11862 no.lu soruşturma evrakı da dahil olmak üzere tüm dosya kapsamının yeniden incelenmesi sonucunda;

kaza sonrasında Isparta Devlet Hastanesince düzenlenen raporda, davacının yolcu olarak bulunduğu aracın sürücüsü Uğur'un kanındaki etanol miktarının yapılan ölçümünde 11.2 mg/dl olup, alkolsüz olduğunun belirlendiği hususu anlaşılmıştır.

Dosyanın yargılaması sırasında Ankara ve İstanbul ATK'dan alınan kusur raporlarında ise sürücü Uğur'un alkollü olduğu saptaması yer almış olup bu durumda kaza akabinde düzenlenen hastane raporu ile ATK raporları arasında çelişki mevcut olduğundan bu çelişkinin giderilmesi ve kaza sırasında sürücü ...'nin alkollü olup olmadığının saptanması yönünden ATK'dan yeniden rapor alınarak, sonucuna göre mahkemesince müterafik kusur indirimi yapılması hususunun tartışılması gerektiğinden, bu nedenle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilerek, Dairemiz bozma ilamının 4. bendinin ortadan kaldırılması gerekmiştir.