Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/854 K.2020/4894

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, çalışma yapılan ve uyarı işareti olmayan yolda davalıya ait rögar kapağına çarpan kaskolu aracın hasar gördüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 7.000,00 TL'nin 04.11.2010 (ödeme) tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davaya konu kazada davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02.03.2015 tarih, 2014/24412 Esas ve 2015/3730 Karar sayılı ilamı ile; "818 sayılı BK'nun 58. maddesi uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumlu olduğu ve kusursuz sorumluluğu bulunan davalının eylemi ile meydana gelen hasar arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan, davanın esasına girilerek tespit edilen hasar bedelinin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 6.643,95 TL. tazminatın

04.11.2010 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.