Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/9348 K.2021/901

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kaza sonucu, araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanıp malul kaldığını, alınan raporla maluliyetin % 47 olarak tespit edildiğini, davalı tarafından 31.427,79 TL. ödenmişse de bu bedelin gerçek zararı karşılamadığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 18.06.2019 tarihli artırım dilekçesiyle, taleplerini 92.875,27 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, şirketleri tarafından ödemenin yapıldığı tarihten sonraki 2 yıl içinde açılamayan davanın zamanaşımına uğradığını da belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 92.875,27 TL. tazminatın (poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla) 19.10.2011 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hükme karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacının tazminat hesabına esas geliri için yapılan araştırmalar kapsamında, usulünce ve dosya kapsamına uygun biçimde belirleme yapan uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olmasına; davalının eksik biçimde kısmi ödeme yaptığı tarihin temerrüt tarihi olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine.

HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.