Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2021/1187 K.2021/1796

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili 09/07/2003 tarihinde mülkiyeti davalıya ait, sürücüsü ... olan araç ile ...'in maliki ve sürücüsü olduğu aracın çarpışması sonucu ...'in yaralanmış bulunduğunu, bu konuda ...'ın kazanın oluşumunda 5/8 oranında kusurlu bulunduğunu ve bu aracın zorunlu mali mesuliyet sigortasının bulunmaması nedeniyle yaralanan ...'in Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabına başvurmuş bulunduğunu, aktüer raporunda malul kalana müvekkilinin 30.000,00 TL'nin ödenmiş bulunduğunu, bu nedenle müvekkilinin alacağını tazmin için Antalya 7. İcra Müdürlüğünün 2007/7510 sayılı dosyası ile davalı ... ve sürücü sıfatıyla,

... aleyhine takip yapılmış bulunduğunu, ancak davalı ...'ın borca ve tüm ferilerine itiraz ettiğini, takibin durduğunu ileri sürerek, Antalya 7.İcra Müdürlüğünün 2007/17510 sayılı dosyasına itirazının iptali ile takibin devamına, davalının %40'dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatı ödemelerine mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 18/12/2014 tarihli duruşmadaki beyanında; davalının davayı kabul etmiş olması sebebiyle davanın kabulüne karar verilmesini, masraf ve vekalet ücreti talepleri olmadığını bildirmiştir.

Davalı 18/12/2014 tarihli duruşmadaki beyanında; davacı tarafından açılan davayı kabul ettiğini buna göre karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile Antalya 7. İcra Müdürlüğünün 2007/17510 sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, davacının icra inkar tazminatı talebi bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava rücuen alacağa yönelik icra takibinde itirazın iptali istemine ilişkindir. Yargılama sırasında davalı ve vekili 18.12.2014 tarihli dilekçe ile davayı kabul ettiklerini bildirmişler aynı gün celsede davalı davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece bu gerekçe ile davanın kabulüne itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 312/1. maddesinde düzenlendiği üzere; davayı kabul eden davalı, davada mahkum olmuş gibi yargılama masraflarını ödemeye mecburdur. Ancak, Harçlar Kanunu'nun 22. maddesi hükmü uyarınca; kabul, muhakemenin ilk celsesinde vuku bulursa karar ve ilam harcının 1/3'ü, daha sonra olur ise 2/3'ü alınır. Somut olayda davalı davayı ilk oturumdan sonra kabul etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesine rağmen hükmün 4. bedinde 2/3 oranına göre hesap edilen eksik kalan harcın davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Harçlar yönünden davanın açılmasına sebebiyet veren davalı aleyhine hüküm kurulması gerekirken eksik harcın davacı üzerinde bırakılması ve yine davanın başında peşin alınan harcın da davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değil bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.