Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2021/1378 K.2021/2873

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı ve davalılar ... ile ... vekillerince temyiz edilmiş, davalılar ... ve ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17.03.2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 10/10/2008 tarihinde davalı ...'nın sürücüsü, davalı ...'nun maliki ve davalı ....'nin ZMM sigortacısı olduğu aracın davacının sürücüsü olduğu motosiklete çarpması sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları

saklı kalmak üzere 1.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik maddi tazminatı (ıslah ile sigorta şirketi yönünden 65.312,00 TL ve diğer davalılar yönünden ise 180.098,05 TL'nin) ile 50.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi yönünden ticari faiz ile diğer davalılar yönünden ise olay tarihinden yasal faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; dava tarihinden önce davacıya 59.688,00 TL maddi tazminat ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar vekili; davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, alınan bilirkişi raporu kapsamında davanın kabulü ile 180.098,05 TL maddi tazminatın, olay tarihi olan 10/10/2008 gününden itibaren işleycek yasal faizi ile birlikte (davalı ...

Sigorta A.Ş.'nin tazminatın 65.312,00 TL'lik kısmından ve 31/08/2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sorumlu olması kaydı ile) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/10/2008 tarihinden itibaren işleycek yıllık yasal faizi ile birlikte davalılar ...

Ve ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun manevi tazminat yönünden kabulü ile İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17/05/2017 tarih ve 2015/630 E., 2017/431 K. sayılı kararının HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 180.098,05 TL maddi tazminatın, olay tarihi olan 10/10/2008 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ...

Sigorta A.Ş.'nin tazminatın 65.312,00 TL'lik kısmından ve 31/08/2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sorumlu olması kaydı ile) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yıllık yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ile ... vekili ve davacılar vekilince tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800.00 TL'dir. Davacı yönünden reddedilen ve temyize konu edilen 10.000,00 ile davalılar yönünden kabul edilen ve temyize konu edilen 40.000,00 TL manevi tazminat, miktarı itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin verdiği temyiz dilekçesi ile davalılar ... ve ...'nın manevi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen maddi tazminata ilişkin karara yönelik olarak davalılar ... ve ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.