Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/1003 K.2015/132

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanık ...'ın hakaret eylemlerine ve yükletilen suça yönelik katılan sanık ... ile katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizine gelince;

Sanıkların eylemlerini meşru müdafaa sınırları içerisinde gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında, CMK'nın 223/2-d maddesi gereğince “beraat” yerine, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, karardaki, "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkarılarak, yerine "beraat" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 13.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.