KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/1093 E., 2015/3932 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
198 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1-Sanıklar ..., ..., ...'na yükletilen hakaret, tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Temel ceza olarak, doğrudan adli para cezası seçme imkanı varken, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak, seçilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,
b) Alacaklı vekili olan sanığın, bir icra takibi kapsamında, haciz işlemi için katılanlara ait işyerine gittiğinde, katılanların kendisine nezaketsiz tutum ve davranış sergileyerek zorluk çıkardıklarına yönelik savunmasının, icra memuru tanık ... tarafından da doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında, TCK'nın 129. maddesinin uygulanma imkanının tartışılmaması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/1093, K. 2015/3932, 2 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama