Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/10981 K.2016/146

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Oluşa göre,

a) Sanığın, katılan hakkında sarf ettiği kabul edilen ifadenin eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunu oluşturmayacağı dikkate alınmaksızın, sanığın beraatı yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b) TCK'nın 127. maddesinin, somut bir olay hakkında bir kişiye isnatta bulunulması durumunda uygulanacağının, sanığın katılan hakkında “Allah'tan korkmayan” ibaresiyle sınırlı sözlerinin ise somut bir isnat olarak değerlendirilemeyeceğinin gözardı edilerek, sanık hakkında bu maddeye dayanılarak ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

2) Kabule göre ise,

TCK'nın 127. maddesinin koşullarının gerçekleştiği kabul edildiğinde sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesinin (d) bendine dayanılarak beraate hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,