Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/11060 K.2015/11171

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve 19.04.2013 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu, Ceza Genel Kurulu'nun, 2013/8-113 esas ve 2014/120 sayılı kararına göre de, güvenlik tedbirleri uygulanan yaralama suçuna ilişkin hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...'in şikayetini geri aldığının anlaşılması karşısında, hakaret suçundan düşme kararı verilmesi gerekirken, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında, düşme kararının yanı sıra, mahkumiyet hükmü de kurulmak suretiyle çelişki oluşturulması,

2-Mükerrir olan sanık hakkında, TCK'nın 58/3. maddesine göre, yaralama suçu için öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının uygulanması zorunluluğuna uyulmaması,

3-TCK'nın 52/1. maddesine göre, yaralama suçu için belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasının hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilmiş olması karşısında, TCK'nın 53 ve 58. maddelerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,