Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/11072 K.2016/128

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu nun 125/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Pamukova Sulh Ceza Mahkemesinin 07/01/2014 tarihli ve 2013/184 esas, 2014/11 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25/11/2014 gün ve 375530 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlardan olması ve suçun mağduru Mehmet Şahinoğlu'nun da yargılama aşamasında 17/12/2013 tarihli 1 nolu celsede sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73. maddesinin 4. fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; mağdur ... Ş.'nun 17.12.2013 tarihli duruşmada, şikayetten vazgeçmiş olması, sanığın da savunmasında şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi nedeniyle, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınmadan kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırıdır.