Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/11238 K.2016/18104

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık hakkında hakaret eyleminden verilen kararının usul ve Kanuna uygun olduğu,

Ancak;

TCK'nın 129/2. maddesi uyarınca hakaretin kasten yaralama suçuna tepki olarak işlenmesi nedeniyle sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,

Kanunu aykırı, katılan ... ve vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktasındaki, “ceza vermekten vazgeçilmesine," ibaresi çıkartılarak yerine “CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.