Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/11815 K.2015/10637

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği, hükmün CMK’nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin CMUK’nın 308/7. maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden, deliller tartışılmadan sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunamadığından bahisle beraatine karar verilerek, gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Katılan anlatımı, sanık savunması ve tüm dosya içeriğine göre, soruşturma aşamasında tutanağa geçen mesajlarda sanığın kullandığı telefon hattından katılanın kullandığı telefon hatına aynı gün içerisine birden fazla kez suçun oluşmasına sebep olur şekilde mesajlar çekildiğinin sabit olması karşısında sanığın mahkumiyeti yerine yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,