Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/1184 K.2015/1763

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Temel ceza belirlenirken, uygulanan Kanun maddesinin “TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi” yerine “TCK'nın 106/1-2. maddesi” olarak yazılması yerinde düzeltilebileceğinden ve sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemesinin, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bu hususların bozmayı gerektirmediği,

Tehdit suçunda hapis cezası “6 ay 7 gün” yerine ”6 ay” olarak belirlenip eksik ceza tayin edilmiş ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,