Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/12144 K.2016/1041

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında tehdit suçundan dava açılmış olmasına rağmen, sanığın bu suçu işlediğine dair şikayetçinin soyut beyanı dışında yeterli delil elde edilmediğinden, beraatine ancak bu eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle cezalandırılmasına, karar verilmek suretiyle tek eylemle ilgili olarak iki hüküm kurulmuş olması,

2- Dosya içerisinde yer alan iletişimin tespitine ilişkin belgelerde, sanığın şikayetçiyi aradığına ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığı anlaşıldığından, şikayetçinin soyut beyanı dışında, sanığın sık sık şikayetçiyi arayarak rahatsızlık verdiğine dair somut bir delilin bulunmadığı anlaşılması karşısında, yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre de,

a- Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma ya da aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunma eylemini bir kez yapmanın yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi gerektiği, aksi takdirde söz konusu suçun oluşmayacağı gözetilmeden, eylemin aynı kişiye karşı birden fazla kez işlendiği gerekçesiyle sanığın cezasında artırım yapılması,

b- Sanık hakkında 93 günlük adli para cezasının günlüğü 20 TL’den 1860 TL olarak belirlenmesi gerekirken, 1960 TL olarak belirlenmesi,