Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/12182 K.2015/11121

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak :

Sanık savunması ile savunmayı destekleyen mesaj tespitlerinden anlaşıldığı üzere, sanığın, velayeti boşandığı eşine verilen çocuğuyla kişisel ilişki kurma hakkını, mahkeme kararında belirtilen her ayın 2. ve 4. pazar günleri yerine, boşandığı eşinin de rızasıyla 1. ve 3. pazar günleri kullandığı, olay günü de bu fiili uygulamaya dayalı olarak sanığın çocuğunu almaya gittiği, sanığın eski eşinin kardeşi olup onunla aynı evde yaşayan katılanın, sanığın kişisel ilişki kurma günlerini artırmak için dava açması nedeniyle ailecek duydukları husumet dolayısıyla, çocuğu, mahkeme kararında belirtilen günlerden olmadığı gerekçesiyle vermek istemediği,

sanığın, bir süre daha bekleyerek çocuğu alma konusunda ısrar ettiği ve katılanın bu nedenle rahatsız olduğunun mahkemece kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, suçun oluşabilmesi için özel bir maksatla hareket edilmesinin ve failde mağdurun huzur ve sükununu bozma özel kastı olmasının şart olmasının yanında, bu eylemin ısrarla gerçekleştirilmesi gerektiği, ancak, sanığın eylemini, sırf katılanın huzur ve sükununu bozmak maksadıyla değil, boşandığı eşiyle anlaşarak uyguladıkları fiili uygulamaya dayalı olarak çocuğunu görebilmek amacıyla gerçekleştirdiği ve atılı suçun “ısrar” unsurunun oluşmadığı gözetilmeden,

yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,