Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/12213 K.2015/7745

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İl Sağlık Müdürlüğü bünyesindeki 112 acil servis hattının, defalarca aranıp asılsız ihbarda bulunulduğu iddiasına ilişkin olarak, sanığın, tutanaklarla da tespit olunduğu üzere, kendi üzerine kayıtlı cep telefonu hattı ile 112 acil servis hattını dört kez arayıp asılsız ihbarda bulunduğu somut olayda;

27.02.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan, 6525 sayılı Kanunun 15/3. maddesiyle, 14/2/1985 tarihli ve 3152 sayılı İçişleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 28 inci maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen, “112 Acil Çağrı Merkezini asılsız ihbarda bulunmak suretiyle meşgul ettikleri tespit edilen kişilere, 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununa göre il valileri tarafından 250 Türk Lirası idari para cezası verilir. Tekerrür hâlinde bu ceza iki katı olarak uygulanır.” hükmüne göre, sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi zorunluluğu,