Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/12374 K.2016/2858

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanıkların taksirle yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilmez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 (geçici 2.) ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarıncasanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B- Sanıklar hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İddianamede sanıkların eylemlerinin, “araç ile seyir halinde iken önündeki araca sürekli selektör yapma” biçiminde açıklanması ve “sanıkların akrabaları olan katılanın gece saatlerinde dışarıda dolaşmasına müdahale ederek kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan eylemden hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık ... hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanıklar ... ve ...'ın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kasıtlı suçtan mahkumiyet sayılamayacağı dikkate alındığında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan sanıkların, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyecekleri konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "CMK'nın 231." maddesindeki koşullar gözetilerek takdiren uygulanmasına yer olmadığına biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Kabule göre, sanıkların akrabaları olan katılanın bir erkekle birlikte dolaştığını görüp, müdahale ettiklerinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsuru olan ısrar ögesinin ne şekilde gerçekleştiğinin ve sanıkların kastının ne şekilde sırf huzur ve sükunu bozma saiki olarak kabul edildiği yöntemince açıklanmadan hüküm kurulması,