Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/126 K.2015/96

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ...'in. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 79/1, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 312 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün adli para cezasının anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince 6.240 Türk lirası adli para cezası olarak belirlenmesine,

aynı Kanun’un 53/1-a-b-d-e bentlerinde belirtilen hakları mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan ayrı ayrı yoksun bırakılmasına dair düzenlenen haklardan da koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına dair Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2009 tarihli ve 2008/400 esas,

2009/70 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/12/2014 gün ve 2014-22683/75175 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/12/201 gün ve 2014/417547 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/3. maddesinde yer alan “koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, anılan Kanunun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salı verilmeye,

altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden TCK 53/1-c maddesindeki hakların hiçbir ayrım yapılmadan yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas,2007/152 karar sayılı ilamında da açıklandığı gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi,