KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/12858 E., 2016/323 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
219 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve gerekçeli kararın, sanığın vasisi yerine kendisine tebliğ edildiği anlaşıldığından temyiz isteminin süresinde olduğu ve hüküm verildikten sonra ek kararla tekerrür hükümlerinin uygulamadan çıkarılmasının yok hükmünde olduğu saptanıp dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanık vasisinin temyiz dilekçesinde, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığını ve TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında bulunduğunu belirtmesi ve buna dair raporları sunması karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda CMK’nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-) Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/12858, K. 2016/323, 13 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama