Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/1401 K.2015/1793

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin olmaması, hakaret suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmaması, sanığın duruşmadaki davranışları olumlu görülerek takdiri indirim uygulanması ve sanığın yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık göz önüne alınarak cezasının ertelenmesine karar verilmesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştekilerin ve kamunun uğradığı zararın tam olarak tazmin edilmemesi ve sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve TCK’nın 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

3- Hakaret suçundan tayin olunan 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca ceza müddetinden az olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,