Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/14366 K.2015/12373

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık Kerim'in, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık Hüseyin'in ruhsatsız olarak yaptırdığı inşaatta usta olarak görev yaptığı, sanığın tutarlı bir şekilde inşaatın ruhsatsız olduğunu bilmediğine ilişkin savunması karşısında, TCK'nın 30. maddesi uyarınca suçun maddi unsurları hususundaki hatasından yararlanması gerektiği, bu itibarla hatanın sanığın kastını kaldıracağı gözetilmeden sanığın savunmasının aksi ispatlanmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

I- Müsned suçtan doğrudan doğruya zarar gören ilgili belediyenin, CMK'nın 237 vd. maddeleri uyarınca yargılamadan haberdar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra, denetim süresi içinde yeni bir suç işlendiği gerekçesi ile hüküm açıklanırken CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükümde değişiklik yapılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

III-6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olan 16,70 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

IV- Sonuç ceza olarak verilen adli para cezasının aylık taksitler halinde ödenmesi gerektiğinin kararda belirtilmemiş olması,